Y2K flaş fotoğraf estetiği

2000'lerin başındaki parti fotoğrafı birkaç temel bileşenden oluşur:

• Lensin hemen yanından gelen sert, doğrudan flaş.
• Karanlığa gömülen bir arka plan önünde parlak yüzler.
• Canlı, biraz gerçek dışı renkler, özellikle kırmızılar ve cilt tonları.
• Ciltteki parlama ve biraz patlamış ışık vurguları.
• Köşede bir tarih damgası.
• Kusurlu kadraj: eğri, çok yakın, birinin yarısı dışarıda kalmış.

Milenyumun başlarında, gece dışarı çıkıldığında fotoğraflar kompakt film kameralarıyla, kullan-at makinelerle ve ilk dijital kameralarla çekilirdi. Hemen hepsinde küçük, parlak bir flaş vardı ve çoğu insan bunu açık bırakırdı. Sonuçlar kaba ve hoş olmayan türdendi, işte tam da bu yüzden şimdi samimi hissettiriyorlar.

Telefon kameraları her fotoğrafın pürüzsüz ve dengeli görünmesini sağlama konusunda çok iyi hale geldi. Flaşlı fotoğraflar ise bunun tam tersidir: dondurulmuş bir an, önden aydınlatılmış ve tüm kusurlarıyla birlikte. Birçok insan için bu, gecenin nasıl geçtiğini daha iyi hissettiriyor.

• Etrafta biraz ışık olsa bile flaşı açık tut.
• Yaklaş, birkaç metre mesafe içinde kal ve doğrudan insanların üzerine çek.
• Herkesin hazır olmasını bekleme. Gülme anı, poz vermekten daha iyidir.
• Canlı renklere ve güçlü kontrasta sahip bir film seç.
• Tarihi alt köşeye turuncu renkte ekle.
• Birkaç eğri fotoğrafı sakla. Onlar da tarzın bir parçası.

DisCam'in Flash ’99 filmi bunun için yapıldı: canlı renkler ve nostaljik bir parti fotoğrafının kontrastı. Warm 35 daha yumuşaktır, Noir ise aynı flaşlı fotoğrafı grafiksel bir şeye dönüştürür.

Y2K görünümü bir fotoğraftan daha fazlasıdır. Gecenin başında bir kullan-at rulo yükle, flaşı açık konuma getir ve sen ertesi gün banyo edene kadar arkana bakma. Flaşlı fotoğrafçılık rehberimizde daha fazla ipucu bulabilirsin.